Serwer Vintage Story

Jak działa serwer dedykowany Vintage Story

Vintage Story ma obok klienta gry osobny program serwera. Wczytuje on jeden zapis świata, plik .vcdbs, i trzyma go dostępnym dla wszystkich z whitelisty, bez względu na to, czy jego twórca jest online. Otwarcie świata z gry jednoosobowej przez LAN albo dla znajomych wystarczy na jeden wieczór, a serwer dedykowany zmienia ten świat w miejsce, do którego ludzie wpadają przez cały tydzień.

Jeden szczegół zaskakuje nowych właścicieli. Domyślnie serwer nie przesuwa czasu, gdy jest pusty, więc uprawy, rozmnażanie zwierząt i pory roku czekają, aż zaloguje się pierwszy gracz. To pasuje małej grupie, która zawsze gra razem. Większa społeczność zwykle włącza PassTimeWhenEmpty, żeby kalendarz szedł do przodu między wizytami.

Grę kupuje się we własnym sklepie Anego Studios, a nie na Steamie, i każdy gracz wchodzi z własnym kontem Vintage Story. Serwer w ogóle nie zależy od Steama.

Wybór typu świata i ustawień

Styl gry zostaje ustalony przy generowaniu świata, więc warto się dogadać przed pierwszym startem. serverconfig.json trzyma go w sekcji WorldConfig razem z nazwą świata, seedem, klimatem i wysokością.

Inne przełączniki dla całego serwera siedzą w tym samym pliku i większość zmienisz później komendą /serverconfig w konsoli: AllowPvP (domyślnie włączone), AllowFireSpread, AllowFallingBlocks i MaxChunkRadius, czyli największy zasięg widzenia, jakiego może użyć gracz (domyślnie 12 chunków). Mniejszy zasięg widzenia to najprostszy sposób na oszczędzanie pamięci na zatłoczonym serwerze.

Role, uprawnienia i whitelista

Vintage Story zarządza uprawnieniami przez role, a nie pojedyncze flagi admina. Każda rola ma poziom uprawnień, domyślny tryb gry i własny limit działek. Nowi gracze dostają rolę wpisaną w DefaultRoleCode, czyli suplayer, chyba że to zmienisz.

1. W Web Console wpisz /op i swoją nazwę, żeby zostać adminem.
2. Graczy dodajesz komendą /player nazwa whitelist on. Restart nie jest potrzebny.
3. Pomocników awansujesz komendą /player nazwa role sumod.
4. Działki dla roli zmieniasz przez /role nazwa landclaimallowance i wartość.

Prywatna grupa czy serwer publiczny

Od wersji 1.20 świeży serwer dedykowany ma i whitelistę, i brak wpisu w publicznej przeglądarce serwerów. To najbezpieczniejszy start dla świata znajomych: wejdą tylko osoby, które dodasz, i nikt nie trafi tam przypadkiem.

Jeśli chcesz zamiast tego zbudować społeczność, robotę załatwiają dwie komendy w konsoli: /serverconfig advertise on wpisuje serwer na listę, a /serverconfig whitelistmode off wpuszcza każdego. Dodaj hasło, jeśli chcesz pół-prywatnego serwera, który da się znaleźć, ale nie wejść bez pytania, i ustaw rozsądne MaxClients, żeby pierwszego dnia świat nie został zalany.

Instalacja i zarządzanie modami

Wsparcie modów to podstawa Vintage Story, a prawie każdy mod mieszka w oficjalnej ModDB. Mody to pliki zip, które serwer wczytuje ze swojego folderu Mods, a gra proponuje listę modów serwera dołączającym graczom, więc grupa rzadko musi wymieniać się plikami ręcznie.

• Instalacja: /moddb install idmoda w Web Console.
• Szukanie ID: /moddb search hasło wypisuje pasujące mody razem z ich ID.
• Przypięcie wersji: /moddb install idmoda 1.0.12 instaluje dokładnie to wydanie.
• Mody tylko dla klienta: każdy gracz dodaje je do własnej gry.
• Testuj stopniowo: dodaj kilka modów, zrestartuj, pograj chwilę i dopiero dokładaj kolejne.

Mody do generowania świata zmieniają to, jak powstaje nowy teren, więc dodaj je, zanim mapa się wygeneruje. Mody z zawartością i kodem można dorzucić później, ale przed każdą zmianą modów na świecie, na którym komuś zależy, zrób /genbackup.

Aktualizacja do nowej wersji

Żeby się połączyć, gracze potrzebują tej samej wersji gry co serwer, więc aktualizacja to moment na zgranie całej ekipy. Anego publikuje release candidate przed każdą dużą wersją, a potem serię stabilnych łatek; 1.22 przeszła przez dziesięć release candidate, zanim 21 kwietnia 2026 wyszła 1.22.0.

1. Zrób kopię komendą /genbackup.
2. Sprawdź na ModDB każdy mod z kodem, czy ma build obsługujący nową wersję.
3. Zaktualizuj serwer i mody razem, a potem zrestartuj.
4. Poproś graczy, żeby zaktualizowali grę, zanim wejdą.

Od 1.22 gra wymaga środowiska .NET 10, co ma znaczenie dla każdego, kto hostuje sam na Linuksie albo macOS. Zwłaszcza serwery publiczne powinny nadążać za łatkami, bo wydania z lipca 2026 naprawiły kilka exploitów do griefingu.

Zapisy, kopie zapasowe i przenoszenie światów

Świat to jeden plik bazy danych .vcdbs w folderze Saves, a ścieżkę ustala SaveFileLocation w serverconfig.json. Serwer domyślnie zapisuje się co 300 sekund, co ustawia plik servermagicnumbers.json, a /autosavenow wymusza zapis od razu.

/genbackup kopiuje bieżący świat do folderu backups i nazywa kopię datą i godziną, chyba że podasz nazwę. Zrób z tego nawyk przed aktualizacjami, zmianami modów i dużymi eventami, a starsze kopie pobieraj przez File Manager. Do tego nasze kopie poza serwerem obejmują ostatnie 7 dni.

Przeniesienie świata w dowolną stronę to kopiowanie pliku: zatrzymaj serwer, wgraj albo pobierz plik .vcdbs, ustaw zgodnie SaveFileLocation i uruchom znowu.

Zanim wynajmiesz serwer Vintage Story, porównaj

Vintage Story jest lekki dla sprzętu, ale ciężki od ustawień i modów. Tym różni się dobry hosting od takiego, który jest po prostu tani.

1. Dostęp do konsoliWiększość roboty admina idzie przez komendy serwera. Upewnij się, że dostajesz konsolę na żywo, a nie tylko przycisk restartu.
2. Pamięć na graczaPorównaj RAM z oficjalnym wyliczeniem 1 GB plus 300 MB na gracza, z zapasem na twoje mody.
3. Elastyczna liczba miejscGrupy w Vintage Story rosną w nierównych liczbach. Suwak z dowolną liczbą miejsc oszczędza płacenie za miejsca, z których nikt nie skorzysta.
4. Dostęp do plikówBędziesz chciał sam wgrywać zapisy i edytować serverconfig.json, więc szukaj SFTP i menedżera plików.
5. Lokalizacja i opóźnieniaZrób test pingu z miejsc, w których mieszkają gracze. Bliskie centrum danych znaczy więcej niż surowa moc CPU.
6. Warunki płatnościPorównaj okres miesięczny z dłuższymi i szukaj opłat startowych albo minimalnych umów.

Słowniczek: serwer Vintage Story

serverconfig.json

Główny plik ustawień: nazwa, port, hasło, whitelista, role i opcje świata.

.vcdbs

Format pliku z zapisem świata Vintage Story.

ModDB

Oficjalna baza modów pod adresem mods.vintagestory.at.

Rola

Zestaw uprawnień, na przykład suplayer, sumod albo admin, przypisany do gracza.

Whitelista

Lista graczy, którzy mogą wejść. Na serwerach dedykowanych domyślnie włączona.

PlayStyle

Preset świata wybierany przy generowaniu, od standardowego survivalu po budowanie w trybie kreatywnym.

PassTimeWhenEmpty

Ustawienie, przy którym kalendarz gry leci, nawet gdy nikogo nie ma online.

Działka

Teren chroniony przez gracza przed innymi, o wielkości zależnej od limitu jego roli.

Knapping

Łupanie krzemienia albo kamienia na pierwsze narzędzia, pierwszy krok craftingu w nowym świecie.

Release candidate

Prawie gotowy build testowy, który Anego publikuje przed każdą dużą wersją.

Serwer Vintage Story: pomoc

Oficjalna dokumentacja i nasze poradniki. Wszystkie te strony są po angielsku.

• Poradnik serwera dedykowanego, oficjalna wiki Vintage StoryPorty, whitelista i wymagania.
• Opis ustawień serwera, oficjalna wikiKażde ustawienie z serverconfig.json.
• Vintage Story ModDBOficjalna baza modów.
• Instalacja modów na serwerze Vintage StoryNasz poradnik krok po kroku.
• Panel sterowania Gaming DeluxeStrona po angielsku.
• Kontakt ze wsparciemPomoc przy światach, modach i ustawieniach (strona po angielsku).